Acordul părintelui pentru îngrijirea medicală a copilului aflat în grija altcuiva (Polonia)

Publicat deDocMuse

Acordul scris al unui părinte, în Polonia, pentru examinarea și tratamentul copilului cât timp îl îngrijește altcineva — bunicii, însoțitorul dintr-o tabără sau dintr-o excursie școlară —, prin care această persoană este împuternicită să primească informații despre sănătatea copilului și să ridice documentația medicală. Cine îngrijește copilul fără a-i fi părinte poate consimți pe cont propriu doar la o examinare, iar intervențiile cu risc crescut cer acordul separat al părintelui; documentul spune explicit acest lucru și indică telefonul părintelui, alergiile și medicamentele copilului.

Previzualizare

Acest document este generat pentru dumneavoastră. Răspunsurile sunt introduse în el, iar PDF-ul finalizat vă aparține.

Întrebări frecvente

Aceste întrebări nu au fost încă traduse.

Na co może się zgodzić opiekun dziecka, który nie jest jego rodzicem?

Osoba, która bez obowiązku ustawowego stale opiekuje się dzieckiem, na przykład babcia, jest jego opiekunem faktycznym i może zgodzić się na badanie, gdy rodzica nie ma lub nie da się z nim porozumieć (art. 17 ust. 3 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta). Na leczenie potrzebna jest zgoda rodzica, a na zabieg operacyjny albo metodę o podwyższonym ryzyku — zgoda pisemna (art. 18). Opiekun na koloniach czy wycieczce powinien więc mieć zgodę rodzica przygotowaną zawczasu.

Od jakiego wieku dziecko samo wyraża zgodę na leczenie?

Pacjent, który ukończył 16 lat, wyraża zgodę razem z rodzicem — potrzebne są obie zgody (art. 17 ust. 2 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta). Jeżeli szesnastolatek sprzeciwia się leczeniu, na które zgadza się rodzic, lekarz potrzebuje zezwolenia sądu opiekuńczego (art. 32 ust. 6 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty). Młodsze dziecko ma prawo do informacji w zakresie potrzebnym do leczenia i do wysłuchania jego zdania (art. 9 ust. 7).

Co się dzieje w nagłym wypadku, gdy rodzic jest nieosiągalny?

Lekarz może udzielić pomocy bez zgody, jeżeli dziecko wymaga niezwłocznej pomocy, a porozumienie się z rodzicem lub opiekunem faktycznym jest niemożliwe, i przeprowadzić zabieg, gdy zwłoka groziłaby niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia (art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 7 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty). Zgoda przygotowana zawczasu nie zastępuje tych przepisów, ale pozwala szybko zająć się zwykłą chorobą i od razu powiadomić rodzica.