Contract de prestări servicii între firme — umowa o świadczenie usług (Polonia)

Publicat deDocMuse

Contractul dintre firme poloneze pentru servicii prestate în mod continuu sau periodic — IT, marketing, contabilitate, consultanță: ce servicii intră în contract și ce nu, durata, remunerația netă plus TVA, plata în cel mult 60 de zile, facturile în sistemul național de facturare electronică (KSeF), diligența profesională, confidențialitatea, limitarea răspunderii și denunțarea. Contractului i se aplică în mod corespunzător regulile privind mandatul (art. 750 din Codul civil polonez).

Previzualizare

Acest document este generat pentru dumneavoastră. Răspunsurile sunt introduse în el, iar PDF-ul finalizat vă aparține.

Întrebări frecvente

Aceste întrebări nu au fost încă traduse.

Czym umowa o świadczenie usług różni się od umowy o dzieło?

Umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu (art. 750 Kodeksu cywilnego), zobowiązuje do starannego działania — na przykład obsługi IT, księgowości czy marketingu — a nie do określonego rezultatu. Umowa o dzieło dotyczy konkretnego, sprawdzalnego efektu, takiego jak projekt czy program, i wiąże się z odpowiedzialnością za jego wady. Od tego, co faktycznie się świadczy, zależy też, jakie przepisy zastosuje sąd.

Jaki termin płatności faktury można ustalić między firmami?

Co do zasady nie dłuższy niż 60 dni od doręczenia faktury (art. 7 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych); dłuższy tylko wtedy, gdy strony wyraźnie go uzgodnią i nie jest rażąco nieuczciwy wobec wierzyciela. Gdy dłużnikiem jest duży przedsiębiorca, a wierzycielem mikro-, mały lub średni, limit 60 dni jest bezwzględny, a podmiot publiczny płaci w ciągu 30 dni.

Czy w umowie o usługi można ograniczyć odpowiedzialność usługodawcy?

Tak. Między przedsiębiorcami można ograniczyć odpowiedzialność kwotowo albo wyłączyć niektóre rodzaje szkód, na przykład utracone korzyści, ale nie za szkodę wyrządzoną umyślnie (art. 473 § 2 Kodeksu cywilnego). Za naruszenie obowiązków niepieniężnych, takich jak poufność czy termin, można zastrzec karę umowną (art. 483), która należy się bez wykazywania wysokości szkody.