Reclamație privind un pachet de servicii de călătorie (Polonia)

Publicat deDocMuse

Reclamația privind o călătorie organizată de o agenție de turism poloneză, în temeiul legii poloneze privind pachetele de servicii de călătorie: numărul contractului, călătoria și perioada, prețul, participanții, neconformitățile față de contract — hotelul, masa, transportul, programul —, când și cui au fost semnalate la fața locului, precum și cererea de reducere a prețului și de despăgubiri sau daune morale pentru vacanța ratată (art. 50). Indică dovezile și contul pentru plată.

Previzualizare

Acest document este generat pentru dumneavoastră. Răspunsurile sunt introduse în el, iar PDF-ul finalizat vă aparține.

Întrebări frecvente

Aceste întrebări nu au fost încă traduse.

Do kiedy można złożyć reklamację wycieczki w biurze podróży?

Ustawa o imprezach turystycznych nie przewiduje już 30-dniowego terminu na reklamację. Podróżny musi jednak zawiadomić organizatora o niezgodności niezwłocznie, w miarę możliwości jeszcze w trakcie imprezy (art. 48 ustawy), bo organizator ma prawo ją usunąć, a zwłoka może obniżyć należne kwoty. Roszczenia o obniżkę ceny, odszkodowanie i zadośćuczynienie przedawniają się z upływem 3 lat.

Czy za zmarnowany urlop należy się zadośćuczynienie?

Tak. Obok obniżki ceny podróżnemu przysługuje odszkodowanie za szkodę i zadośćuczynienie za krzywdę wynikłą z niezgodności (art. 50 ust. 2 ustawy o imprezach turystycznych), także za utratę przyjemności z wypoczynku, co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Leitner (C-168/00). Organizator nie odpowiada, gdy niezgodność spowodował sam podróżny, nieprzewidywalna osoba trzecia albo nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności.

Czy biuro podróży musi odpowiedzieć na reklamację w ciągu 14 dni?

Nie ma takiego obowiązku ustawowego: 14-dniowy termin i domniemanie uznania reklamacji z art. 7a ustawy o prawach konsumenta nie dotyczą umów o udział w imprezie turystycznej, które art. 3 tej ustawy wyłącza. Dlatego warto wyznaczyć termin odpowiedzi w samej reklamacji. Gdy biuro milczy albo odmawia, pozostaje pomoc rzecznika konsumentów i pozew do sądu, w którym dowodami są zdjęcia, nagrania i zgłoszenia złożone na miejscu.